IN BLOOM (GRZELI NATELI DGEEBI) 2013

FILM : IN BLOOM (GRZELI NATELI DGEEBI) 2013
COUNTRY : GEORGIA
GENRE : DRAMA
DIRECTORS : NANA EKVTIMISHVILI , SIMON GROSS

  ആദ്യ വാക്ക്
            നമുക്ക് പരിചിതമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ സുലഭമായ ഒരു ദേശത്തിന്റെ പ്രാദേശികതയിൽ മുക്കിയെടുത്ത വിഷയത്തെ കഥാസന്ദർഭങ്ങൾ കോർത്ത്‌ , കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ജീവനേകി  അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ കൈവരാറുള്ള (മിക്കപ്പോഴും) യൂണിവേഴ്സാലിറ്റിയുടെ കാരണമെന്തെന്ന്  പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. ഇത്തരം സിനിമകൾ മനസ്സിൽ അവശേഷിപ്പിക്കാറുള്ള ചിന്തകൾക്ക് ചൂട് പിടിക്കുമ്പോൾ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ചൂളയിൽ ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന  മനുഷ്യവൈകാരികതയുടെ  സമാനത തെളിഞ്ഞു വരുന്നതായി കാണാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഏതു ഭാഷയിലും , ഏതു നിറക്കൂട്ടിലും  അവതരിച്ചാലും  അവയുടെ അപരത്വത്തെ  നമുക്കിടയിലോ,  നമുക്ക് ചുറ്റിലോ മറ്റൊരു പ്രാദേശികത ആവേശിച്ചതായി  നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാനാവുന്നത്. ഈ ചിന്തകളെ എന്നിൽ ആവർത്തിച്ച് ഉണർത്തിയ  IN BLOOM എന്ന ജോർജിയൻ സിനിമയാണ് ഇത്തവണ നിങ്ങൾക്കായി പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്.

ഇനി സിനിമയിലേയ്ക്ക്

               ഈ സിനിമ EKA , NATIA  എന്നീ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ  തീവ്ര സൗഹൃദത്തിലൂന്നിയ ജീവിതത്തെയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. USSR-ന്റെ നാശവും , ജോർജിയ- അബ്ഖാസിയ തർക്കവും കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ഒരു കാലത്തിലെ(1992)  TIBILISI എന്ന ജോർജിയൻ നഗരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമാണ് സിനിമയിലുള്ളത്. ഇങ്ങനെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളാൽ സ്വാഭാവികമായി ഉരുത്തിരിയുന്ന സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് നാം അവരെയും അവരുടെ സൗഹൃദത്തെയും കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. സുഖകരമല്ലാത്ത ഗൃഹാന്തരീക്ഷത്തിലും, അപകടകരങ്ങളായ പൊതു ഇടങ്ങളിലും  സഹനത്തിന് പകരം ചെറുത്തു നിൽപ്പിന്റെ കാഴ്ചകളാണ് അവരുടെ സൗഹൃദം   നമുക്ക് നൽകുന്നത്. ഏതു പാറയിലും കിളിർക്കുന്ന ചെടി പോലെ പ്രണയം ഇവിടെയും സാന്നിധ്യമറിയിക്കുന്നു. സ്കൂളിലേയ്ക്കുള്ള  വഴിയോരങ്ങളിലെ ഏതാനും രംഗങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപെടുന്ന NATIA-LADO പ്രണയത്തിന്റെ വിചിത്രമായ ഭാവിയും , NATIA-യുടെ വിവാഹവും , അത് സൃഷ്ടിക്കുന്ന പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളുമാണ് സിനിമയെ അന്ത്യത്തിലേയ്ക്ക്‌ നയിക്കുന്നത്.

സിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ള  എന്റെ  ചിന്തകൾ

                     സിനിമ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ട്ടിച്ച സാമൂഹിക അരക്ഷിതാവസ്ഥയുടെ നിഴലുകൾ സിനിമയിൽ എല്ലായിടത്തും കാണാം. പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ അപകടങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സാധാരണത്വത്തെ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ്‌  LADO-NATIA ക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹ സമ്മാനത്തെയും , അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രതയെയും  നമുക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനാവുക. ദുരിതമയമായ ദാരിദ്ര്യം സിനിമയിൽ ഇല്ലെങ്കിലും, ഇല്ലായ്മയുടെ നേർത്ത ധ്വനി ചില രംഗങ്ങളിൽ കേൾക്കാം. ഭാര്യയെ മർദിക്കുന്ന ഭർത്താവ് എന്ന സ്ഥിരം ഗാർഹിക ഭീകരതയ്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് , പുരുഷ കേന്ദ്രീകൃത സമൂഹത്തിലെ സ്ത്രീ വിലാപങ്ങളെ ഈ സിനിമ വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്ന അക്രമത്തിന്റെ പരിസമാപ്തിയായി   NATIA-യുടെ വിവാഹം വന്നണയുമ്പോൾ,  എല്ലാവരിലും (EKA-യെ ഒഴിച്ച്)    പ്രതിഫലിച്ച സ്വാഭാവികത അവിശ്വസനീയമായി തോന്നിയെങ്കിലും, ചിരപരിചിതമായ ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളോട് ചെറുത്തു നിൽക്കാനുള്ള സ്ത്രീ സമൂഹത്തിന്റെ നിസ്സഹായതയാണ് സ്വഭാവികതയായി അവരിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ അതിനും വിശ്വസനീയതയുടെ ആവരണം കൈവരുന്നു.   അക്രമത്തിനു  മൌനാനുമതി നൽകും വിധം നിസ്സംഗത പുലർത്തിയ സമൂഹത്തിനു നേരെ അക്രോശിച്ച  EKA-യിൽ വന്നു ചേരുന്ന പ്രഹരവും ഈ സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യം തന്നെയാണ് വിളിച്ചു പറയുന്നത്.
                           സിനിമയിൽ TIBILISI-ലെ മുതിർന്ന തലമുറയെ ആകമാനം ഗ്രസിച്ച അസന്തുഷ്ടിയുടെയും ,  അസ്വസ്ഥതകളുടെയും  സ്വത്വം തന്നെയാണ് സമൂഹത്തിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. അത് യാദൃശ്ചികതയായി  കരുതാനും  സാധിക്കില്ല. KOPLA  എന്ന ബാലന് തന്നോടുള്ള  വെറുപ്പിന്റെ കാരണം തേടുന്ന EKA തിരിച്ചറിയുന്നത്‌, മുൻ തലമുറകളിൽ നിന്ന്  പുതു തലമുറയിലേയ്ക്ക് പടർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  ഭൂതകാല ബാധകളെക്കുറിച്ചാണ്. സിനിമയുടെ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ പക്വമാർന്ന  തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ  ശക്തിയാർജ്ജിക്കും വിധം ഉയർന്നു നിൽക്കാൻ EKA എന്ന കഥാപാത്രത്തിനാവുന്നതും ഈ തിരിച്ചറിവുകൾ മൂലമാവാം എന്ന് കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
            സിനിമയിലെ ദൃശ്യങ്ങളുടെ വിന്യാസം  സിനിമയ്ക്ക് ചേരും വിധം ലളിതവും, മനോഹരവുമായിരുന്നു . ഓവർ ഡ്രമാറ്റിക്ക്  ആകാത്ത വിധത്തിൽ വളരെ തന്മയത്വത്തോടെയാണ് EKA&NATIA  എന്നീ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.  അതിനാൽ തന്നെ അവരുടെ പ്രകടനം പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കേണ്ടതുമാണ്.

അവസാന വാക്ക് 

                     അതി നാടകീയതയുടെ അരോചകത്വം ഈ സിനിമയെ ഗ്രസിചിട്ടില്ലെങ്കിലും DRAMATIC  ELEMENTS  കുറച്ചു കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ട ഭാഗങ്ങളെ ബോധപൂർവ്വം  ഒഴിവാക്കിയതായി തോന്നി. പല ഫിലിം ഫെസ്ടിവലുകളിലും  പ്രേക്ഷക പ്രശംസകളും , അവാർഡുകളും നേടിയ ഈ സിനിമയ്ക്ക് എന്റെ വ്യക്തിപരമായ വീക്ഷണത്തിലും  "മികച്ചത്" എന്ന  വിശേഷണമാണ്  ഞാൻ നൽകുക. പരിചിതമായ ഒരു തീം നമുക്ക് അപരിചിതമായ സാംസ്കാരിക സാമൂഹികതയിൽ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ഈ സിനിമാ അനുഭവം ഡ്രാമ സ്നേഹികൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തില്ല എന്ന് കരുതുന്നു.     

KORKORO (LIBERTE) 2009

FILM  : KORKORO (LIBERTE) 2009
GENRE  : DRAMA
COUNTRY  : FRANCE
DIRECTOR  : TONY GATLIF

             "KORKORO" അഥവാ "സ്വാതന്ത്ര്യം" , ഒരു പാട് അർഥതലങ്ങളും  അർഥവിന്യാസങ്ങളും ബഹിർഗമിക്കുന്ന സന്തോഷ-സന്താപങ്ങളുടെ കണ്ണീർ കിനിയുന്ന ഈ വാക്കാണ്‌ ഫ്രഞ്ച് സംവിധായകനായ ടോണി ഗാറ്റ്ലിഫ് തന്റെ സിനിമയ്ക്ക്‌ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിലെ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട  സാമൂഹിക നിർമ്മിതികളോട് പുറം തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ജിപ്സി ജീവിതങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചത് സിനിമയെ കൂടുതൽ മികവുറ്റതാക്കി. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും അസ്വാതന്ത്ര്യതിന്റെയും  പ്രകാശവും , ഇരുളും ഒരു പോലെ നമ്മെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ രുചി വീണ്ടും ഓർമിപ്പിച്ച , പ്രമേയപരമായി സങ്കീർണതകളില്ലാത്ത,നാടകീയതയുടെ അതിപ്രസരമില്ലാത്ത, വിഷയത്തോട് നീതി പുലർത്തുന്ന , സംവിധായകന്റെ മുദ്ര എങ്ങും പതിഞ്ഞ മികച്ച സിനിമാ അനുഭവമാണ് KORKORO
                രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം പശ്ചാത്തലമാക്കിയെടുത്ത ഈ സിനിമ ഫ്രാൻസിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന റൊമാനിയൻ ജിപ്സികളുടെ കഥ പറയുന്നു. യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങളെ അവലംബിച്ച് ചിത്രീകരിച്ച ഈ സിനിമ , അധികമൊന്നും ഡോക്യുമെന്റ് ചെയ്യപ്പെടാത്ത നാസികളുടെ ജിപ്സി വേട്ടയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യങ്ങളിലെയ്ക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നു. വിറകൊള്ളുന്ന  മുള്ളുവേലികളോട്  സമരസപ്പെട്ട്‌ കുതറിയൊഴുകുന്ന ജിപ്സി താളത്താൽ ആരംഭിക്കുന്ന ആദ്യ ദൃശ്യം , ഹോളോകാസ്റ്റ്  സിനിമകളിലെ സ്ഥിരം കാഴ്ചകളാൽ  സമ്പന്നമായ മറ്റൊരു സിനിമയാകും എന്ന സംശയം തോന്നിപ്പിച്ചെങ്കിലും , അവയിൽ നിന്നെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായി സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും , ദുർബലങ്ങളായ  പ്രതിരോധങ്ങളെയും വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്താൻ ഈ സിനിമയ്ക്കാവുന്നു.ജീവിതം സഞ്ചാരമാകുന്ന ജിപ്സികൾക്ക് അടയ്ക്കപ്പെടുന്ന   പാതകളും, തടസ്സപ്പെടുന്ന യാത്രകളുമാണ് ഹനിയ്ക്കപ്പെടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു ഈ സിനിമ. സ്ഥിരമായ താമസ ഇടങ്ങളില്ലാതെ കാറ്റിനെ പോലെ ഒഴുകിയകലുന്ന ജിപ്സികളെ പുതിയ നിയമങ്ങളുടെ പിൻബലത്തിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുവാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് നാസികൾ. എന്നാൽ ഗ്രാമത്തിലെ മേയറും , മൃഗ ഡോക്ടറുമായ "തിയോഡർ " സ്വന്തമായ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ , അനുഭാവപൂർണ്ണമായ ചെയ്തികളിലൂടെ നിയമത്തിന്റെ കുരുക്കുകളിൽ നിന്നും അവരെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിലാണ്. പക്ഷെ ജിപ്സി സ്വത്വത്തിന്റെ അന്ത:ചോദനകൾ  തളച്ചിടാൻ കഴിയാത്തവയായതിനാൽ , ഈ സിനിമ അവർക്കൊപ്പം ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലെയ്ക്ക് മുന്നേറുന്നു. ഈ സഞ്ചാരികളെ പിന്തുടർന്നെത്തുന്ന  CLAUDE  എന്ന ബാലൻ സ്വാതന്ത്ര്യാഭിവാഞ്ചയുടെ  മറ്റൊരു പ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ക്ലാർക്ക് , ടീച്ചർ എന്നീ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ സമ്മേളിക്കുന്ന MISS LUNDI  പ്രതിരോധത്തിന്റെ ദീപ്ത താരകമായി ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടിയ വനിതയെ തന്നെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.
                      ജിപ്സി ജീവിതത്തിന്റെയും, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വന്യമായ അനുഭൂതി നമുക്ക് ഏറ്റവും അനുഭവവേദ്യമാകുന്നത് "TALOCHE" എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ്. ഭീതിയും , സന്തോഷവും, ദേഷ്യവും, നിരാശയും , സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ രുചിയും നമ്മുടെ ഉള്ളുലയ്ക്കുന്ന വിധത്തിൽ അനുഭവിപ്പിക്കാൻ TALOCHE-യുടെ  CHARACTERISATION വളരെ സഹായിച്ചതായി തോന്നി.സിനിമയിലെ ഹ്യൂമറും , ട്രാജഡിയും ഒരു പോലെ ആവേശിക്കുന്ന കഥാപാത്രമായി TALOCHE  ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു. വാഷ്ബേസിനിലെ  കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളം ഒഴുക്കിക്കളയുന്ന  രംഗം സിനിമ പങ്കു വെയ്ക്കുന്ന ജീവിതങ്ങളുമായും , സ്വാതന്ത്ര്യ സങ്കൽപങ്ങളുമായും  കൂട്ടി വായിക്കേണ്ടതാണെന്ന് തോന്നി.ഇരുമ്പു വേലികൾക്കുള്ളിൽ ഭ്രാന്തമായ ജൽപനങ്ങളായി അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ഈ സിനിമ നമുക്ക് മുന്നിൽ നിവർത്തിയിടുന്നു.
                വംശവെറി  പൂണ്ട നാസികളുടെ ഭീകരത നടനമാടുന്ന സിനിമകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി വിഷാദാത്മകമായ ഒരു വിഷയത്തെ തന്റെ തനതു ശൈലിയിൽ വിഷയത്തിന്റെ ഗൌരവം  നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ നല്ല രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാനായി എന്നതാണ് ഈ സിനിമയുടെ പ്രത്യേകത. ജൂതരെ പോലെ , നാസികളുടെ വംശീയ ഭ്രാന്തിന്റെ പരാക്രമങ്ങൾ പേറേണ്ടി വന്ന ഒരു ജനതയെക്കൂടി  ഈ സിനിമ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
                 ഒരു സംഗീതകാരൻ കൂടിയായ സംവിധായകൻ തന്റെ ഇതര സിനിമകളിലേതുപോലെ ഈ സിനിമയിലും മികച്ച BACKGROUND MUSIC  കരുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു. വയലിൻ എന്ന സംഗീത ഉപകരണത്തിന്റെ  മേൽകോയ്മ ഈ ശബ്ദ മേളങ്ങൾക്കിടയിൽ വേറിട്ട്‌ കേൾക്കാം. GATLIF MOVIE  എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാവുന്ന വിധത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ സിനിമ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമാ ശൈലിയുടെ ആരാധകർക്ക് വളരെ ആസ്വാദ്യകരമാകും. മഹത്തരമായ സിനിമ എന്ന് പറയാനാവില്ലെങ്കിലും , ഇത്തരം വിഷയങ്ങളെ ഈ വിധത്തിൽ മനോഹരമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന സംവിധായകരും സിനിമകളും വിരളമായതിനാൽ  , ഒരു മികച്ച സിനിമ എന്ന് "KORKORO"-യെ നിസ്സംശയം വിളിക്കാം.

A SMALL SEPTEMBER AFFAIR (2014)

FILM  : A SMALL SEPTEMBER AFFAIR (BI KUCUK EYLUL MESELESI-(2014)

GENRE  : ROMANTIC DRAMA

COUNTRY  : TURKEY

DIRECTOR  : KEREM DEREN

                  വികാര വിക്ഷോഭങ്ങളുടെ  കയങ്ങളിലാഴ്ത്തുന്ന  ഡ്രാമകളും , വിസ്മയവും  ആകസ്മികതയും ആവേശവും ഓടിയെത്തുന്ന ത്രില്ലറുകളും , നിഗൂഡതതയുടെ  ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിശബ്ദതയിൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന  ഹൊററുകളും , "അഡ്രിനാലിൻ"   ഉയർച്ച-താഴ്ച്ചകളെ  പുൽകുന്ന ആക്ഷൻ -ADVENTURE-കളും,  അനുഭവിപ്പിക്കാത്ത കുളിർമയുടെ ചാറ്റൽമഴയായാണ്‌  റൊമാന്റിക്‌ സിനിമകൾ  വന്നെത്താറുള്ളത്. ഏതു സാംസ്കാരികതയുടെ മേലങ്കിയണിഞ്ഞാലും  മനുഷ്യ വൈകാരികത പുലർത്തുന്ന  സാമ്യങ്ങൾ ഏറ്റവും തീവ്രമായി വെളിവാകുന്നത് പ്രണയ സിനിമകളിലാണെന്ന്  പറയാം. പ്രണയസിനിമാ വിരോദികൾ  ആക്ഷേപമായി ഉന്നയിക്കാറുള്ള  ഈ  "ഏകത്വ ഭാവം" തന്നെയാണ് അവയുടെ സ്വീകാര്യതയുടെ നിദാനവും.
                  2014-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ടർകിഷ് സിനിമയായ A SMALL SEPTEMBER AFFAIR (BI KUCUK EYLUL MESELESI) പ്രണയ സിനിമകളുടെ പതിവ് ചിട്ടവട്ടങ്ങളിൽ  നിന്ന് വഴിമാറി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒന്നായി തോന്നി. . MYSTERYയുടെ ചെറിയ സാന്നിദ്ധ്യം സിനിമയെ കൂടുതൽ ആസ്വദ്യകരമാക്കുന്നു. അത്യധികം ആഹ്ലാദവതിയും , ആരും ഹൃദയതാളമാക്കാൻ  കൊതിക്കുന്ന പ്രസരിപ്പും കലർത്തി  അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന EYLUL ആണ് സിനിമയുടെ സ്പന്ദനം. ജീവിതത്തോടുള്ള അവളുടെ പ്രണയം വ്യക്തമാകുന്ന ആദ്യ രംഗങ്ങൾക്ക് ശേഷം , അവൾ നേരിടുന്ന ഒരു  ACCIDENT ജീവൻ കവർന്നില്ലെങ്കിലും , മറ്റെന്തോ അവളിൽ നിന്നെടുക്കുന്നു.  ACCIDENT-നു മുമ്പുള്ള സെപ്തംബർ മാസം അവളുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും മായ്ച്ചുകളയപ്പെടുന്നു. ശാരീരിക ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കുന്ന അവളോട്‌ എല്ലാവരും "എല്ലാം ശരിയായി" എന്ന് ആവർത്തിക്കുമ്പോഴും , ഒരു പ്രശ്നം അവളെ വേട്ടയാടുന്നതായി  നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു. അവളിലും അത് അവ്യക്തമായി മിന്നി മറയുന്നു. സുഹൃത്തിനെ  പഴയ ഊർജ്ജസ്വലതയുടെ  രൂപങ്ങളിലെയ്ക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരാനായി ശ്രമിക്കുന്ന BERREK അവളോടൊപ്പം  മനോഹരമായ ഒരു ബീച്ചിലെത്തുകയാണ്.
                            എന്നാൽ അവിടെവച്ച് EYLUL കണ്ടുമുട്ടുന്ന  TEKIN എന്ന ചിത്രകാരൻ പറയുന്ന കഥകളിലൂടെ മാഞ്ഞുപോയ സെപ്തംബർ മാസത്തെ വീണ്ടെടുക്കുകയാണ് അവൾ. ചിത്രകാരനായ TEKIN അവൾക്കു മുന്നിൽ  അവതരിപ്പിക്കുന്ന ദിനങ്ങൾ ദൃശ്യങ്ങളായി  നാം കാണുന്നു. പരിഷ്കാരി നായിക , സാധാരണക്കാരൻ നായകൻ എന്നീ സ്ഥിരം "ക്ലിഷേ"  എത്തിനോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും , പുതു മോടിയും ,പുതു നിറവും നൽകി   സൃഷ്ടിച്ച വ്യത്യസ്ത മടുപ്പുളവാക്കുന്നില്ല. വിചിത്രമായ സ്വഭാവ സവിശേഷതകൾ നിറഞ്ഞ TEKIN യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ്?..... മായ്ക്കപ്പെട്ട സെപ്തംബർ മാസത്തെ അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ ഭയക്കുന്നതെന്തിന്?.... അവൾ തന്റെ പ്രണയം വീണ്ടെടുക്കുമോ ?... ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരം എന്നതിലുപരി  ഈ സിനിമ നമ്മെ പുതയ്ക്കുന്ന കുളിർമ്മയെയാണ്  ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.
                   പ്രണയ സിനിമകളുടെ അനിവാര്യതകളായ തെളിച്ചമുള്ള  ഫ്രൈമുകളും , മനം കവരുന്ന വരികൾ അണിനിരക്കുന്ന  മൂളിപ്പാട്ടുകളും , കർണ്ണപടങ്ങളെ  മൃദുവായി കമ്പനം ചെയ്യിച്ച് നിർമ്മലതയുടെ സുഖം  നമ്മെ  ഓർമിപ്പിക്കുന്ന  ലളിതമായ പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ഈ സിനിമയിലും അന്യമല്ല. സിനിമയുടെ വിഷ്വൽ ക്വാളിറ്റിയും മറ്റു സാങ്കേതിക വശങ്ങളും പരാമർശം അർഹിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മികച്ചു നിന്നു.
                   EYLUL-TEKIN  എന്നീ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക്  ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന രീതിയിൽ ജീവനേകി, സിനിമയുടെ വൈകാരിക തലത്തിലേയ്ക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്ന  അഭിനേതാക്കൾ അഭിനന്ദനമർഹിക്കുന്നു. ഞാൻ വാക്കുകളിൽ അവതരിപ്പിച്ചതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ  അനുഭവമായിരിക്കും നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്  എന്നത് തീർച്ചയാണ്. കാരണം , ചില ഒളിച്ചുവെയ്ക്കലുകൾ എന്റെ വരികളിൽ നടത്തിയില്ലെങ്കിൽ സിനിമയുടെ പൂർണ്ണമായ ആസ്വാദനം നിഷേധിക്കലാകുമെന്ന് തോന്നി. പ്രണയ സിനിമകൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക്  ആസ്വദിക്കാവുന്ന ഒരു ലളിതമായ സിനിമയെന്ന വിശേഷണം ഈ സിനിമയ്ക്ക്‌ നൽകി നിർത്തുന്നു.

മുന്നറിയിപ്പ് (2014)

FILM : MUNNARIYIPPU
GENRE : PSYCHOLOGICAL THRILLER
DIRECTOR : VENU

             "അരസികം"  എന്ന വാക്ക് വിലങ്ങു തടിയായി  പലരും എന്റെ മുന്നിലിട്ടുവെങ്കിലും , എന്നിലെ സിനിമാ സ്നേഹിക്ക് അവയെ കവച്ചു വെയ്ക്കാനായി. അതു കൊണ്ട് തന്നെ അടുത്ത കാലത്ത് മലയാളത്തിലിറങ്ങിയ "മികച്ച" ഒരു സിനിമാ അനുഭവത്തിന് സാക്ഷിയാകാനും സാധിച്ചു. പല തരത്തിലും, പല തലത്തിലും വ്യാഖ്യാനിക്കാനും , വിശകലനം ചെയ്യാനും അവസരങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ടാണ് "മുന്നറിയിപ്പ്" നമുക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. സി . കെ  രാഘവൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ  അതി സൂക്ഷ്മ  ഭാവതലങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി മിന്നി മറയുന്നത് എത്ര മനോഹരമായാണ് മമ്മൂട്ടി  പകർന്നാടിയിട്ടുള്ളത്. നിഗൂഡതയും, ലാളിത്യവും ഒരുപോലെ ചേക്കേറുന്ന ഭാവങ്ങളുടെ ക്യാൻവാസ്  ആയി  മാറുന്നു    രാഘവൻ. ഈ സിനിമ രാഘവൻ എന്ന  സാധാരണക്കാരൻ  എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന എന്നാൽ അടിമുടി അസാധാരണത്വം നിറഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യന്റെ വിശകലനമായാണ് എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടത്‌. അതോടൊപ്പം, അയാളുടെ ചിന്താസരണികളുടെയും , ദുരൂഹതകളുടെയും കാരണഹേതുക്കളേയും  വിശകലന  വിധേയമാക്കാൻ ബോധപൂർവ്വം  വഴിമരുന്നിടുന്നു.
                            പലരും പറഞ്ഞ പോലെ , ഒരു  "ഇഴച്ചിൽ" , "ബോറടി" എന്നിവയൊന്നും എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടില്ല . കാരണം, ഇത്തരം  "വിശേഷണങ്ങൾക്ക്"  ഈ സിനിമയെ അർഹമാക്കിയ പല രംഗങ്ങളും ഈ കഥാപാത്ര വിശകലനത്തിനായുള്ള  ശക്തമായ സൂചനകളും, ഒരുക്കങ്ങളുമായിരുന്നു. രാഘവൻ തെളിഞ്ഞ ഓരോ ദൃശ്യങ്ങളിലും , വാക്കുകളിലും ഊളിയിട്ട് അയാളുടെ മനോവ്യാപാരങ്ങളെ  എത്തിപ്പിടിക്കുവാനാണ് പ്രേക്ഷകർ ശ്രമിക്കേണ്ടത് എന്ന് തോന്നി.
                  ക്ലൈമാക്സ് മനസ്സിലായില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് , ഈ സിനിമ സങ്കീർണമായ ഒരു മനോ വ്യായാമമാണെന്ന  ധാരണയൊക്കെ  പലരും പരത്തുന്നതായി കണ്ടു. പിന്നിട്ട ഫ്രൈമുകളിൽ നിന്ന് രാഘവന്റെ ചിരിയിലേക്ക്‌ കൂട്ടി വരയ്ക്കാവുന്നിടത്തോളം   സങ്കീർണതയെ  ഈ സിനിമയ്ക്കുള്ളൂ.  അപ്രതീക്ഷിതമായ ക്ലൈമാക്സിനപ്പുറം   ആസ്വാദ്യകരമായ  അംശങ്ങൾ കണ്ടെടുക്കാവുന്ന വിശാലത ഈ  സിനിമയ്ക്ക്‌   ഉണ്ട് എന്നാണ് എന്നിലെ സിനിമാ പ്രേമിയുടെ അഭിപ്രായം. ഈ സിനിമ എല്ലാവരിലും ഒരേ തരം ദൃശ്യാനുഭൂതിയല്ല അവശേഷിപ്പിക്കുന്നത് എന്നതും  സിനിമയുടെ ക്ലാസ്സ് വെളിവാക്കുന്നു. ഓരോ പ്രേക്ഷകനും ഈ "മുന്നറിയിപ്പിൽ" നിന്നും അടർത്തിയെടുക്കുന്ന  ചിന്തകളെ പല ദൃശ്യങ്ങൾ കൊണ്ടും , വാക്കുകൾകൊണ്ടും ഉരച്ചു നോക്കും എന്നാണ്  തോന്നുന്നത്. സിനിമ ഉയർത്തിയ പൊതു ചിന്തകളിൽ "സ്വാതന്ത്ര്യം" തന്നെയാണ് മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നത് . "NONE ARE MORE HOPELESSLY ENSLAVED THAN THOSE WHO FALSELY BELIEVES THEY ARE FREE" എന്ന ഗയ്‌ഥെ- യുടെ വാചകം പോലെ , വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെ  ഒരു മലക്കം മറിച്ചിലിലേയ്ക്ക്  നയിക്കുന്നു രാഘവനും , മുന്നറിയിപ്പും ......
                    സിനിമയിലെ ഇതര കഥാപാത്രങ്ങൾ  കേവലം ആൾക്കൂട്ടം  എന്നതിനപ്പുറം  ശക്തമായ സാന്നിദ്ധ്യമാകുന്നത് , അവർ പലതിന്റെയും REFERENCE-കളോ ,  പ്രതീകങ്ങളോ ആയിരുന്നോ എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ്. രാഘവനൊപ്പം  സിനിമയിൽ സ്പേസ് ലഭിച്ച അഞ്ജലിയും മികച്ചു നിന്നു.
                   ആഖ്യാനത്തിന് സ്വീകരിച്ച രീതിയും , വേഗതയും നീതികരിക്കാവുന്ന  ഒരു മൌലികമായ ശ്രമമായി തോന്നി. വേണുവിനും, ഉണ്ണി  എന്ന തിരക്കഥാകൃത്തിനും  തലയുയർത്തിപ്പിടിക്കാവുന്ന  ഒന്നായി തന്നെയാണ് മുന്നറിയിപ്പ് പരിണമിച്ചിരിക്കുന്നത്. LIGHT  AND SHADE  സിനിമയുടെ നിഗൂഡതയുടെ  ഓരം ചേർന്ന് നിന്നു. പശ്ചാത്തല സംഗീതം സിനിമയുടെ പാതകളിൽ നിന്ന് വേറിട്ട്‌ നിൽക്കാത്ത വിധം അലിഞ്ഞു ചേർന്ന് , സിനിമയെ മികച്ച അനുഭവമാക്കുന്നതിൽ മുൻ പന്തിയിൽ നിന്നു.
                     മുന്നറിയിപ്പിലെ  പല കാര്യങ്ങളും വരും നാളുകളിൽ തുറന്ന ചർച്ചകൾക്ക് വിധേയമാകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.സിനിമയിലെ പല പ്രധാന അംശങ്ങളും ഈ അവസരത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുന്നത് അനുചിതവുമാണ്. ചവറുകൾക്കിടയിൽ  മാണിക്യം കണ്ട അങ്കലാപ്പുള്ളവരും , മലയാള സിനിമയുടെ നിലവാരത്തകർച്ചയെക്കുറിച്ച് അത്മാർതതയില്ലാതെ  ഓരിയിടുന്നവരും  ഈ സിനിമയുടെ സൗന്ദര്യവും , മൂല്യവും തിരിച്ചറിയുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. നല്ല സിനിമകൾ ഇനിയും സ്ക്രീനുകൾ നിറയണമെങ്കിൽ "നല്ല സിനിമകളുടെയും " കൂടി  പ്രേക്ഷകരാകൂ എന്ന അപേക്ഷയോടെ നിർത്തുന്നു......

THE VERTICAL RAY OF THE SUN (2000)

MOVIE  : THE VERTICAL RAY OF THE SUN

COUNTRY : VIETNAM

DIRECTOR  : TRAN ANH HUNG

GENRE : DRAMA

              സിനിമയുടെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന സമയം ഒരു കവിത ആസ്വദിക്കുന്ന പോലെ മനോഹരമായ അനുഭവം. വർണ്ണങ്ങൾ  ഹൃദയത്തിലേക്ക്  ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന മായികത അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന ദൃശ്യ ഭംഗി. പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ ജൈവികത കൂടി പങ്കിട്ടെടുത്ത  പശ്ചാത്തല സംഗീതം. പലതായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ ഏടുകൾ ക്രമരഹിതമായി  അവതരിപ്പിച്ച  അപൂർവ്വത. മെല്ലെ ഒഴുകിപ്പരന്ന  കഥാഗതി. പ്രമേയത്തിനുപരി മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ വർണ്ണക്കൂട്ടുകൾ. വിയറ്റ്നാമിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന THE VERTICAL RAY OF THE SUN എന്ന സിനിമയെ  ഇങ്ങനെയാകും ഞാൻ വിശേഷിപ്പിക്കുക.
       മൂന്ന് സഹോദരിമാരുടെ ജീവിതത്തെയാണ് സിനിമ മെല്ലെ സ്പർശിക്കുന്നത്. തലോടലിന്റെ മൃദുത്വം സംഘർഷ രഹിതമായ ഇടങ്ങളെയാണ് സിനിമയിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. മൂന്ന് സഹോദരിമാർ ഒരു കോഫീ ഷോപ്പ് നടത്തുകയാണ്. SUONG, KHANH , LIEN  എന്നീ മൂവർ സംഘത്തിൽ LIEN ഒഴികെയുള്ളവർ വിവാഹിതരാണ്. സന്തുഷ്ട ദാമ്പത്യം നയിക്കുന്നവരായാണ് SUONG , KHANH എന്നിവരേയും ഭർത്താക്കന്മാരെയും നമുക്ക് കാണാനാവുന്നത്. ഭർത്താക്കന്മാരിൽ ഒരാൾ BOTANICAL PHOTOGRAPHER-ഉം , മറ്റെയാൾ നോവലിസ്റ്റുമാണ്. ഏറ്റവും ഇളയവളും, ചെയ്തികളിൽ അപക്വത തുളുമ്പി നിൽക്കുന്നവളുമായ LIEN സുന്ദരനായ  സഹോദരൻ HAI-യുടെ കൂടെയാണ് കഴിയുന്നത്‌. LIEN-HAI (സഹോദരീ-സഹോദര) ബന്ധത്തിൽ നമുക്ക് അപ്രിയത തോന്നാവുന്ന അരാജകത്തിന്റെ  അഴുക്കുകളുണ്ടോ എന്ന സംശയം തോന്നിച്ചെങ്കിലും, അതിനെ  പൌരസ്ത്യ സാംസ്കാരികതയിൽ നാട്ടിയ കുറ്റിയിലേയ്ക്ക് തന്നെ വലിച്ചു കെട്ടുന്നു. സിനിമയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരവും , രസകരങ്ങളുമായ നിമിഷങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതും ഈ സഹവാസമാണ്. അവരുടെ പെരുമാറ്റങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്ന  തെറ്റിദ്ധാരണകൾ , അവരുടെ രീതിയിലെ അസ്വഭാവികതയെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും  , നമ്മുടെ സംശയങ്ങൾ അസ്ഥാനത്താക്കുന്ന  സന്ദർഭങ്ങളെ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്നു.
                സിനിമ, ജീവിതത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനൊപ്പം മെല്ലെ മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ തെളിയുന്ന ചില രഹസ്യങ്ങൾ നമ്മിൽ അത് വരെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട  ധാരണകളെ തിരുത്തുവാൻ നിർബന്ധിതനാക്കുന്നു. ഫോട്ടോഗ്രാഫറും നോവലിസ്റ്റും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ കടന്നു വരുന്ന പോർട്രൈറ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും, മുഖങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള  പ്രശാന്തതയില്ലായ്മ വാദങ്ങളും, എഴുത്തുകാരന്റെ  WRITER'S  BLOCK  ഉം കഥാ തന്തുവിന്റെ നിഴലിനോട്‌ ചേർത്ത് വെയ്ക്കാവുന്ന ശക്തമായ സൂചനകളാണ്.
                        പച്ചപ്പ്‌ തുടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചിത്ര സമാനമായ രംഗങ്ങൾ,  പ്രകൃതിയുടെ താളക്രമത്തെ വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന ശബ്ദ മർമ്മരങ്ങൾ, അലോസരപ്പെടുത്താതെ പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴ........... സിനിമയുടെ  മന്ദഗതിയെ ആസ്വാദ്യകരമാക്കുന്ന  സൗന്ദര്യ സ്പർശമമേകുന്നത് ഇത്തരം ഘടകങ്ങളാണ്. സിനിമയുടെ കാലഘടനയെ വരച്ചിടാനുള്ള അവ്യക്തമായ സൂചനകൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും  , അതൊന്നും സിനിമയുടെ പ്രമേയത്തെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നില്ല. പൂക്കളും, പഴങ്ങളും അവയുടെ നിറഭേദങ്ങളും  ദൃശ്യത്തിനപ്പുറം  സാന്നിധ്യമറിയിക്കുന്നു  എന്ന സംശയം തോന്നിപ്പിച്ചു. ഇവയുടെ ആധിക്യം "സ്ത്രീത്വത്തെ" ബോധപൂർവ്വം ഫ്രൈമുകളിൽ നിറയ്ക്കാനുള്ള  ശ്രമങ്ങളായിരുന്നോ?.... , അതോ  അവരുടെ സാംസ്കാരികതയുടെ സ്വാഭാവികതയായി ഇടം നേടിയതാകുമോ? ......
                          വഞ്ചനയും, മനസാക്ഷിക്കുത്തും ,  പരസ്പര വിശ്വാസവുമെല്ലാം  സംഘർഷങ്ങളുടെ അകമ്പടി കൂടാതെ , മനോഹാരിത ഒട്ടും ചോരാതെ നമ്മെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു ഈ സിനിമ. അസന്തുഷ്ട്ടി ഊറിക്കിടന്നിരുന്ന ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ഉറവകൾ കലങ്ങുന്നെങ്കിലും , അവയെ  സന്തോഷങ്ങളുടെ തെളിനീരുറവയാക്കുന്ന അന്തർ ചൈതന്യം  എല്ലാവരിലും അവശേഷിപ്പിച്ച് പ്രകാശ പൂരിതമായ ജീവിതത്തെയാണ് സിനിമ ബാക്കിയാക്കുന്നത്.
                   സിനിമയിൽ ചില ദൃശ്യങ്ങളിൽ ധ്യാന നിരതനായിരിക്കുന്ന  ബുദ്ധനെക്കാണുമ്പോൾ , "മനസ്സിനെ ജയിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ജേതാവ് "  എന്ന മന്ത്രോച്ചാടനവും  തികട്ടി വരും. ജീവിത യാത്രയിൽ നമ്മുടെ യാനപാത്രം തുഴയേണ്ടത് മനസ്സും , അത്മാവുമെല്ലാം  സ്വര ചേർച്ച നേടുന്ന  സാഹചര്യങ്ങളിലേയ്ക്കാണ്  എന്ന ആത്മീയത രുചിക്കാവുന്ന നിഗമനത്തിൽ ഈ സിനിമയെ കുരുക്കിയിടാം എന്ന് തോന്നുന്നു.......

THE BANISHMENT (2007)

FILM  : THE BANISHMENT (2007)

COUNTRY  : RUSSIA

GENRE  :  DRAMA

DIRECTOR  :  ANDREY ZVYAGINTSEV

            ഭീതി, നിർവ്വികാരത, ശൂന്യത, നിരാശ  എന്നീ അവസ്ഥകളുടെയെല്ലാം  രൂപം കൈകൊള്ളാറുള്ള  "നിശബ്ദതയെ" പോലും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചാണ്  ശ്രവിച്ചത്.  ANDREY ZVYAGINTSEV  സംവിധാനം ചെയ്ത റഷ്യൻ മാസ്റ്റർപീസായ  THE BANISHMENT(2007) സൃഷ്ടിച്ച ഭ്രമാത്മകമായ  വൈകാരിക പാതയെ  വിസ്മയിച്ച് പിന്തുടരുകയായിരുന്നു ഞാൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ സിനിമയായ THE RETURN(2003) ഉയർത്തിയ പ്രതീക്ഷകളെക്കാളുപരി ആദ്യ ഷോട്ട് മുതൽ സിനിമ തീർക്കുന്ന വശ്യമായ ചുഴിയിൽ വീഴാനാവും ഡ്രാമ സ്നേഹികളുടെ വിധി. ബർഗ്മാനും , തർകോവ്സ്കിയും  അനുഭവിപ്പിച്ച അതേ സിനിമാ അനുഭവം ഇന്നും അന്യം നിന്നിട്ടില്ലെന്ന സന്തോഷവും ഈ സിനിമയേകുന്നു.
          നഗരപ്രാന്ത പ്രദേശത്തിലൂടെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു  പോകുന്ന കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി സഹോദരന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് കയറുന്ന മാർക്ക്‌ എന്നയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വെടിയുണ്ട നീക്കുന്ന സീനിൽ നിന്നുമാണ് സിനിമയാരംഭിക്കുന്നത്. ഒരു നിഗൂഡതയെ കൂട്ട് പിടിച്ച് ചുവടുവയ്ക്കുന്ന  സിനിമ LINEAR NARRATION രീതിയിലാണ് പകുതിയോളം പിന്നിടുന്നത്. നഗരത്തിൽ നിന്നും ഗ്രാമത്തിന്റെ സ്വച്ഛതയിലേയ്ക്ക് പറിച്ച് നടപ്പെടുകയാണ്  ALEX നെയും , കുടുംബത്തെയും . വീടിന്റെ നാലു ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ തീർക്കപ്പെടുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയോ, സ്നേഹശൂന്യതയുടെയോ  വാചികമോ , ദൃശ്യമോ  ആയ ചിഹ്നങ്ങളിലൂടെ സാധാരണമായ സിനിമാരൂപം പൂണ്ട് മൃതിയടയുമായിരുന്ന  സിനിമയെ ഈ പറിച്ചുനടലിലൂടെ അസാധാരണമായ ദൃശ്യാനുഭവമാക്കി  മാറ്റുന്നു സംവിധായകൻ.  ALEX - VERA  ദമ്പതികൾ , മകൻ KIR , മകൾ EVA എന്നിവരിലെല്ലാം സിനിമ തൂകുന്ന സ്നേഹരാഹിത്യത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്. സ്വർണ്ണ നിറത്തിലുള്ള പുൽമേടുകളുടെ  വിശാലതയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന കുട്ടിക്കാല ഗൃഹത്തിലേക്കുള്ള മടങ്ങിപ്പോക്ക്  ഒരു വീണ്ടെടുപ്പാണെന്ന് തോന്നിച്ചെങ്കിലും, ഈ വിശാലത അവർക്കിടയിലേയ്ക്ക് കയറി നിൽക്കുന്നതായാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത്. വിജനമായ രംഗങ്ങൾ വിരളമല്ലാത്ത  ഈ സിനിമയിൽ ഈ വീടും , അത് പുറംലോകവുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന മരപ്പാലവും  ഏകാന്തതയുടെ തീക്ഷണതയെ ദ്യോതിപ്പിക്കാനുള്ള ബോധപൂർവ്വമായ  ശ്രമങ്ങളായിരുന്നോ  എന്ന് തോന്നി.
                   താൻ ഗർഭിണിയാണെന്ന  VERA-യുടെ  വെളിപ്പെടുത്തലിൽ നിർവ്വികാരനാകുന്ന ALEX , അന്തർ സംഘർഷത്തിലൂന്നിയ   മൌനത്തിലേയ്ക്ക്  കാലൂന്നുന്നത്  "അത് നിങ്ങളുടേതല്ലെന്ന" ചോദ്യ സമാനമായ ശബ്ദത്തിനു ശേഷമാണ്. മൌനം പുതിയ അളവുപാത്രങ്ങളിലെയ്ക്ക്  നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന തുടർ രംഗങ്ങളിൽ  ALEX  സഹോദരനെ(MARK) കാണാൻ പോകുന്നു. മാർക്ക്‌ ഉപദേശമായി വച്ച് നീട്ടുന്ന ഇരട്ട പരിഹാരങ്ങളുടെ സാധ്യതകളും, അത് സൃഷ്ട്ടിക്കാവുന്ന പരിണിതഫലങ്ങളും  അവയെ എളുപ്പമല്ലാതാക്കി തീർക്കുന്നു.   ALEX തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മാർഗത്തെ ശരി-തെറ്റുകൾ കൊണ്ട് വിലയിരുത്താൻ അത് നയിക്കുന്ന ദാരുണമായ പരിസമാപ്തിയുടെ  വെളിച്ചത്തിൽ പോലും സാധിക്കാതെ പോകുന്നു. സിനിമയിൽ പല ദൃശ്യങ്ങളെയും, സാഹചര്യങ്ങളെയും BIBLICAL-ആയി  വായിച്ചെടുക്കാനുള്ള സാഹചര്യം ബോധപൂർവ്വം സൃഷ്ടിച്ച്  ക്ലാസ്സിക്കുകളുടെ ശൈലിയെ വ്യക്തമായി ഓർമിപ്പിക്കുന്നു ഈ സിനിമ.
              ദാമ്പത്യ-കുടുബ ബന്ധങ്ങളിലെ സ്നേഹമില്ലായ്മ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സംഭാഷണ രാഹിത്യം  തീർക്കുന്ന "ഏകാന്തതയുടെ" ഭീതിയുളവാക്കുന്ന അന്ത്യം ഈ സിനിമ മനോഹരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സിനിമയിലെ ഓരോ ഷോട്ടും  ദൃശ്യ ഭാഷയുടെ കനപ്പെട്ട ശബ്ദങ്ങളായതിനാൽ കണ്ണിമ വെട്ടാതെയായിരിക്കും  ഡ്രാമ സ്നേഹികൾ  ഈ സിനിമയിലെ ഫ്രൈമുകളെ വീക്ഷിക്കുക. സംഭാഷണം കുറവായ ഈ സിനിമയെ മുഴുവനായി ആസ്വദിക്കണമെങ്കിൽ ക്യാമറയുടെ ഭാഷയും വായിച്ചെടുക്കെണ്ടതായുണ്ട്.
                         ദാമ്പത്യത്തിന്റെ നല്ല മാതൃകകൾ ഒന്നും അവതരിപ്പിക്കാത്ത  സിനിമ വിവാഹത്തെ  നിരാകരിക്കുന്നുവോ എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു. ALEXന്റെ വാർപ്പ് മാതൃകകളിലേയ്ക്ക്  പരുവപ്പെടുന്ന KIR , BUNNY എന്ന സ്നേഹമൊഴിയെ  തഴയുന്ന EVA , VERA-യുടെ  മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള  ദാർശനികചുവയുള്ള വാക്കുകൾ , അസന്തുഷ്ടി ധ്വനിപ്പിച്ച VIKTOR-LEZA  ദമ്പതികൾ, മക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ പോലും മനസ്സിൽ അവശേഷിപ്പിക്കാത്ത MARKO , ROBERT-മായുള്ള  സംഭാഷണത്തിൽ VERA കാണിക്കുന്ന വിവാഹത്തിന് മുമ്പുള്ള പുഞ്ചിരി തൂകി നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ എന്നീ "വിവാഹ ബന്ധിത" മായ  പ്രതീകങ്ങൾ  ഈ ചോദ്യം ആവർത്തിക്കുന്നതായി തോന്നി. സിനിമ ഉടലെടുത്ത സാംസ്‌കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിലും , ഇത്തരം  സാമൂഹിക നിർമ്മിതികളിലെ (വിവാഹം)  മാനസിക സംഘർഷങ്ങളുടെ സ്രോതസ്സ് "ചാരിത്ര്യ ശുദ്ധി " എന്ന സാമൂഹിക മൂല്യ ബോധം കൽപ്പിക്കുന്ന അതിരുകളല്ല എന്നതും , ആത്മാർഥവും  , സ്നേഹമസ്രണവുമായ  പരിഗണനയുടെ അഭാവമാണെന്ന  സൂചനയും  സിനിമ നൽകുന്നു.
              നിഗൂഡതയോ , ട്വിസ്റ്റുകളോ ഒന്നുമല്ല ഈ സിനിമയുടെ ശക്തിയെന്നിരുന്നാലും , LINEAR NARRATION-ൽ നിന്നും ഒരു ചുവടു മാറ്റം ദൃശ്യമാക്കുന്ന അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ , വാക്കുകൾ വിരളമായ ഭൂതകാലം  പണിത ശൂന്യതയുടെ വലയിൽ പിടയുന്ന നായികയെ നമ്മൾ കാണുന്നു. നമുക്ക് മുന്നിൽ ആദ്യ പകുതിയിൽ നിവർത്തപ്പെട്ട നായികയുടെ അവസാന കാലത്തിലെ ജീവിത ചുരുളുകൾ , സിനിമയുടെ അവസാന ഭാഗത്ത്‌ മാത്രം വെളിച്ചം കാണുന്ന  ദൃശ്യങ്ങളുമായി കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോഴാണ് പുതിയ അർത്ഥതലങ്ങൾ  കൈവരിക്കുന്നത്.
                  അവസാനം വന്നു ചേരുന്ന സത്യങ്ങൾ കാഴ്ചക്കാരനിലുണ്ടാക്കുന്ന ആശ്ചര്യത്തെ വിശ്വസനീയതയുടെ കളങ്ങളിൽ ഒതുക്കി നിർത്താൻ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും അനുകമ്പയുടെ തൂവൽ സ്പർശം  ആർക്കാണ് നൽകേണ്ടത് എന്ന് ആസ്വാദകനെ ചിന്തിപ്പിച്ചാണ് സിനിമയവസാനിക്കുന്നത്. "നമ്മൾ" എന്നത് ഞാൻ-നീ എന്ന് പിരിച്ചെഴുതപ്പെടുന്ന ഈ ലോകം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന നാളെയുടെ വികാര ശൂന്യമായ തുരുത്തുകളിൽ  വികാര സാന്ദ്രതയെ  പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് , എന്റെ   വരികൾക്ക് തളച്ചിടാനാവാത്ത വിധം സുന്ദരവും-സങ്കീർണവും-ഗഹനവുമായ ഈ സിനിമയെ ഉപരിപ്ലവമായി വായിക്കാനുള്ള ശ്രമം മാത്രമാണ് ഈ കുറിപ്പ് എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലോടെ , അവാച്യമായ അനുഭൂതി പകർന്ന ഒരു സിനിമ കാണാൻ സാധിച്ച അത്യാനന്ദത്തോടെ നിർത്തുന്നു.

HEAVENLY FOREST (2006)

FILM : HEAVENLY FOREST (2006)

COUNTRY  : JAPAN

DIRECTOR  : TAKEHIKO SHINJO

GENRE  : ROMANCE

            സ്നേഹം ഏറ്റവും സുന്ദരവും, ദുർഘടവുമായ പാതകളിലൂടെ ഒഴുകുന്നത് കൂടുതൽ കണ്ടിട്ടുള്ളത് , അത് പ്രണയ ഭാവം  കൈവരിയ്ക്കുമ്പോഴാണെന്ന്  തോന്നാറുണ്ട്. യുവത്വത്തിന്റെ ജീവസുറ്റ ഹൃദയതാളങ്ങളെ ഒരു MUSIC CONDUCTOR റുടെ  വിരൽ തുമ്പ്  കൊണ്ടെന്നവണ്ണം  അത് നിയന്ത്രിക്കുന്നു. മനുഷ്യ വൈകാരികതയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരങ്ങളായ പ്രതീകങ്ങൾ ദൃശ്യ ഭാഷയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും , പ്രണയം ഉത്കൃഷ്ടമായ ഇടം അർത്ഥശങ്കയ്ക്കിടയില്ലാത്ത  വിധം കയ്യടക്കിയിട്ടുണ്ട്.
              2006 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ JAPANESE സിനിമയായ HEAVENLY FOREST  എല്ലാ മികച്ച പ്രണയ സിനിമകളെയും പോലെ മനസ്സിനെ സ്പർശിക്കുന്ന കാഴ്ചകളാണ് പ്രേക്ഷകനായി ഒരുക്കിയിട്ടുള്ളത്. വളരെ ലളിതമായ രീതിയിൽ മനോഹരമായ വിഷ്വൽസിലൂടെ  അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഈ സിനിമ യൂണിവേഴ്സിറ്റി  വിദ്യാർത്ഥികളായ MAKOTO , SHIZURO , MIYUKI  എന്നിവരുടെ ജീവിതത്തിലൂടെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. നന്മയുടെയും, നിർമ്മലതയുടെയും  ഉത്തുംഗതയിൽ  വിരാജിക്കുന്ന സ്ഥിരം കഥാപാത്ര  മാതൃകയാണ്  ഈ സിനിമയിലും കാണുന്നതെങ്കിലും , MAKOTO -- SHIZURO  എന്നിവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ പരസ്പര പൂരകങ്ങളായ  ഒരു "ABNORMALITY" തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ട്. പ്രണയിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവരെ അവതരിപ്പിച്ച സംവിധായകൻ ഒരു ത്രികോണ പ്രണയത്തിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയും, സാന്നിധ്യവും കൂടി നൽകുന്നു. വശ്യതയും, പക്വതയും സമ്മേളിക്കുന്ന ആകർഷണീയതയുടെ  വിരുദ്ധ ധ്രുവം നായകനു മുന്നിൽ MIYUKI യിലൂടെ തീർത്ത്  നമ്മെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നു ഈ സിനിമ. ഒരു ക്രിസ്തുമസ് കാലത്ത് ന്യുയോർക്കിൽ  SHIZURO യെ കാണാനെത്തിയ MAKOTO യിലൂടെയാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്. അവിടെ നിന്നും കഴിഞ്ഞ കാലത്തെ നിറമുള്ള ഫ്രൈമുകളിലെയ്ക്കും  കഥാതന്തുവിലേയ്ക്കും സിനിമ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു. ഈ സിനിമയുടെ ആത്മാവിനെയും, നമ്മുടെ മനസ്സിൽ കാലുറപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെയും , ദൃശ്യാനുഭൂതികളെയും  നാം കണ്ടെടുക്കുന്നത് ഈ ഭൂതകാലത്തിലാണ്.  നായകനോടൊപ്പം വർത്തമാനകാലത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നെത്തുമ്പോൾ നാടകീയത പ്രാമുഖ്യം നേടുന്നതും, കഥയിൽ വന്നുചേരുന്ന  വളവും-തിരിവും-ഗതിമാറ്റവും  സിനിമയെ മികച്ച അനുഭവമാക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണാനാവുന്നത്.
              "ഫോട്ടോഗ്രഫി" കഥയുടെ  പ്രധാന ELEMENT ആയ ഈ സിനിമയിൽ  ജപ്പാനിലെ     പ്രകൃതി രമണീയതയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന മനം കുളിർപ്പിക്കുന്ന  ഫ്രൈമുകൾ കാണാവുന്നതാണ്. പ്രണയത്തിന്റെയും, സന്തോഷത്തിന്റെയും നിശബ്ദ ഭാഷ പൊഴിച്ച ദീപ്തമായ ഫ്രൈമുകളിൽ  എഴുന്ന് നിൽക്കുന്ന മരങ്ങളുടെ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന പച്ച മേലാപ്പും , മന്ദമായി ഇല-മർമ്മരം തീർക്കുന്ന  കാറ്റും നിറ സാന്നിധ്യമറിയിക്കുന്നു. SHIZURO  എന്ന കഥാപാത്രത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്ത അഭിനേത്രി വളരെ മികച്ചു നിന്നു. ആ റോൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ശരീര ഭാഷയും, ഡയലോഗ്  പ്രസന്റെഷനും  പ്രകടമാക്കിയ അവർക്കൊപ്പമെത്താൻ  ഇതര കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് സാധിച്ചോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടി വന്നു. സിനിമയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം വീണ്ടും കേൾക്കാൻ കൊതിയുളവാക്കുന്ന  ഒന്നാണ്. മനസ്സിന്റെ വികാര വായ്പ്പുകളെ തീവ്രമാക്കുന്ന ശബ്ദ സാന്നിധ്യമായി ഈ സിനിമയിലെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം.
                 ഇന്ത്യൻ പ്രണയ സിനിമകളിൽ സ്ഥിരം കാഴ്ചയാകാറുള്ള  കാമുകീ-കാമുക  സാമ്പത്തിക അന്തരങ്ങളുടെ  കഥാതന്തുവിലുള്ള  നീരാളിപ്പിടുത്തം  ഇത്തരം രാജ്യങ്ങളിലെ ഈ ഗണത്തിലുള്ള സിനിമകളിൽ പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല . പ്രണയത്തിന്റെ വൈകാരിക തീവ്രതയെ വ്യത്യസ്തവും മനോഹരവുമാക്കി എങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കാം എന്നതാണ് അവരുടെ ചിന്ത. അതിനാൽ  LOGIC-നു  അപ്പുറത്തേയ്ക്ക്  സിനിമ ചുവടു വെച്ചാലും , സിനിമ അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന മന:സുഖത്തിൽ അത് ലയിച്ചില്ലാതാവുകയാണ് പതിവ്.
               ഒരു മഹത്തരമായ സിനിമ എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും പ്രണയ സിനിമ എന്നാ ഗണത്തിലെ മികച്ച ഒന്ന് എന്ന് പറയാം. പ്രണയ സിനിമാ പ്രേമികൾക്കും , കാലത്തിന്റെ വെയിലേറ്റു വാടാത്ത പ്രണയാതുരത  കൈമുതലായുള്ള മനസ്സുകൾക്കും ഈ സിനിമ   ആസ്വാദ്യകരമാകും എന്ന് തീർച്ചയാണ്. ഈ സിനിമ തീർക്കുന്ന അതിരുകൾക്കുള്ളിൽ  "മുഷിപ്പിന്റെയോ, അശ്ലീലത്തിന്റെയോ" ശ്വാസം മുട്ടൽ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരില്ല എന്നതിനാൽ നിങ്ങൾ സിനിമ കാണുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച് നിർത്തുന്നു.